ہندکو ماہیے

مری دی میں سیل کراں ماہیے دیاں کاراں تے
کوئی اتبار نئیں آ اج کلے دیاں یاراں تے

پانڑی بنی وچوں کاں پیتا
تیرے وچوں رب دسیا میں سجدہ تاں کیتا

سپ مار کے کَھلا وے کیتا
ہک تیرا بُت سوہنڑا دوا اکھیاں چہلا وے کیتا

چاندی دے مُٹھڑے نیں
کڑے محلے رہندے او دل ڈاہڈے رُسڑے نی

کاراں نال گیٹے نی
نِکے نِکے انگ دُخنے کیجے جادو کیتے نی

مہاں دیخ کے ٹُر ونجنڑاں
کدے تداں یاد آسی ساڈا رو کے ٹُر ونجڑاں

کوٹھے اتوں اُڈ کُہگیے
اُتھےیاری نہ لائیے جتھے آپ نہ جل سکیے

چاندی دیاں درزاں نی
نکے نکے دکھ بنڑ کے سانوں لگیاں مرضاں نی

کوئی گُچھیاں انگور دیاں
اللہ کولوں نئیں منگیاں اے جدائیاں دور دیاں

کنڑکاں دی وے گاہی پے گئی
سیتو وی نہ وچھڑے چنا ایڈی لمی وے جدائی پے گئی

کوئی بور پُھلائی ڈھولا
اللہ کولوں سنگ منگیا نئیں منگی وے جدائی ڈھولا

پانڑی وگدا وے ریت وچوں
سجنڑاں دا حال او پچھنڑ جیہڑے آئے وے کویت وچوں

اسمانی وے پنج تارے
جدوں تیری یادآوے پُہل جلدے نے غم سارے